Motorfietsen

Op het moment van schrijven heb ik 3 motorfietsen in de garage staan. Elk met hun eigen doel en gebruikspatroon dus ja ik heb deze alledrie even hard nodig (of dat maak ik mezelf toch graag wijs). Ik heb mezelf wel voorgenomen niet meer dan 3 motoren te bezitten.

Verder heb ik meer dan 150.000 kilometers afgelegd verdeeld over deze motoren. Eigenlijk vooral op de BMW R1200 RT en de daaropvolgende BMW R1200 GS, die elk ongeveer 70.000 km daarvan voor hun rekening namen. De eerste elektrische motor die ik kocht, de Zero SR/F werd ook volop gebruikt voor woon/werk maar door covid-19 maatregelen is dat ipv gemakkelijk 40-60.000 per jaar een magere 10.000 per jaar geworden.

2021 Energica SS9+ elektrische motorfiets met 21.5 kWh accu en CCS snelladen tot 24kW

Deze is de recentste motor die ik momenteel in bezit heb. Zo recent zelfs dat ik op moment van schrijven eigenlijk nog niet heel veel kwijt kan. Ik doe mijn best hier op terug te komen met meer zinnigs eens ik echt ervaring heb met deze motor.

Ik koos in mijn configuratie enkel de gele kleur van de tank cover en de zwarte kleur van de koplamp, anders dan dat is er geen enkele extra optie op te vinden. Dat betekent natuurlijk niet dat ik er op termijn niets aan ga veranderen. Maar op dit moment dus vrij standaard. Het stuur is dat van een Ribelle, iets sportiever nog dan de wel heel comfortabele SS9 versie.

Uiteraard gaat de vergelijking bij deze motor vooral gemaakt worden met de andere elektrische motor in de garage, de Zero SR/F. Dingen die meteen al opgevallen zijn:

Comfort: De Energica SS9 is veel comfortabeler dan de SRF. Bij zero hebben ze ondertussen wel de SRS die meer comfort geeft. Verder is dit enkel waar voor de SS9 van Energica, alle andere modellen zitten even sportief als de Zero SR/F.

Bereik: Dat is natuurlijk geen eerlijke strijd want deze SS9 is de plus versie met een accu van 12.5kWh. Dat is maar liefst 1.5 of anderhalf keer zoveel als wat de zero aan boord heeft. Daarmee komt deze heel dicht in de buurt van het rijbereik van brandstofmotoren. Plus dat Energica ook een echte DC snellader aan boord is waardoor je in minder dan 1u volledig vol kunt laden. Wel lijkt het er op dat de Energica wat minder zuinig is bij vergelijkbare snelheden als de Zero. Al moet ik dat nog verder onderzoeken alvorens te bevestigen.

Afwerking: Hier en daar kun je lezen over de veel betere componenten op de Energica modellen. En ja als je kijkt naar de motor dan zie je meteen dat er Brembo remklauwen op staan ipv het spaande JJuan van Zero. En ook de dempers zijn van merknamen voorzien. Ook zit er minder plastiek aan in vergelijking met de Zero. Al merk je dat dan ook wel weer aan het gewicht.

Betrouwbaarheid: Daar kan ik na 180km natuurlijk nog niets over zeggen.

Zero SR/F elektrische motorfiets Premium Red van 2019 (modeljaar 2020)

Daar zul je waarschijnlijk ook de meeste blog artikelen over lezen. Deze motor gebruikte ik voor het corona tijdperk dagelijks om mee naar kantoor te rijden. Ik ben in 2014 ergens beginnen motorrijden omdat ik het vele aanschuiven met de auto in de files grondig beu was. Met de motor kon ik gewoon rustig tussen de auto’s verder rijden. In België is daar een wettelijk kader rond. En ik kan je zelfs uit eigen ervaring (spijtig genoeg) vertellen dat je bij een aanrijding inderdaad in je recht bent tijdens het filteren zolang je je aan de regels in die wetgeving houdt.

Er zijn in België drie merken waarvan je een elektrische motorfiets kunt kopen, Harley Davidson, Energica en Zero. En enkel die laatste is betaalbaar. De Energica kun je tegenwoordig tweedehands ook al vinden of als demo model maar nieuw af fabriek zijn ook die nog altijd belachelijk duur. De Zero had ik al langer in het oog maar het ontbrak me met de vorige modellen toch aan het echte motorgevoel. De S en DS, al dan niet in R uitvoering, waren me allemaal te lichte modellen. Met de komst van de SR/F ben ik gaan testrijden en een maand later heb ik de motor ook echt besteld.

Ik was er al snel bij met deze motor. En zo vroeg inspringen op een nieuw model maakt natuurlijk dat je ook wel met kinderziektes te maken krijgt. Als je deze blog volgt dan zul je daar wel al veel over gelezen hebben. Maar los daarvan blijft het wel een zalige motor om mee te rijden. Een combinatie van veel vermogen wat direct beschikbaar is en het gemak van bediening is denk ik wat het hem deed voor mij. Iets wat je natuurlijk enkel met een testrit kunt ervaren.

En verder bevalt het elektrisch rijden me wel. Ik had destijds de berekening gemaakt dat ik na 90.000 km bijna gratis kon rijden met deze dure motorfiets. Destijds was de verwachting dat ik met 30.000 km per jaar daar op 3 jaar wel zou komen… Ondertussen weten we wel beter natuurlijk want door de corona maatregelen heb ik op op bijna 2 jaar bijna 15.000 km gereden. Dat is vooral spijtig voor de garantie want die vervalt na 2 jaar. Enkel op de accu zelf heb je 5 jaar zonder kilometerbeperking. Ik ben benieuwd dus wat de support zal zijn na die eerste 2 jaar en of ik die nog veel nodig zal hebben.

Dnepr MT-11 zijspan met MT-16 aandrijving en BMW R60/6 motorblok

Mijn 14 jarige dochter is niet de enige dochter die graag mee wil op de motor. Maar hoe neem je een 5 jarige mee? In een zijspan natuurlijk! Er bestaan veel opties voor een zijspan maar veel daarvan bleken in België niet legaal. Eigenlijk kun je in België alleen met een zijspan rijden als dat zijspan zo gekocht is. Iets aanbouwen mag volgens de wet op voorwaarde dat je dit laat keuren en zo een aangepast COC bekomt. Belangrijk detail daarbij is dat er in België geen erkende keuring bestaat voor dit soort aanpassingen… Een mooi voorbeeld van hoe belachelijk sommige wetten in elkaar steken.

In de buurlanden kan het trouwens wel, die afzonderlijke keuring. Dus je motor exporteren naar daar, daar de werken laten uitvoeren en laten keuren en vervolgens terug importeren in België zou een oplossing kunnen zijn. Maar geen goedkoper. Ik heb het uiteindelijk anders opgelost. Al moest ik daarvoor ook in een van die buurlanden zijn.

Ik heb in Nederland een zijspan gekocht van het merk Dnepr, een oldtimer dus want die worden niet meer gemaakt. Nieuw kun je wel een heel vergelijkbaar iets kopen nog van Ural. De enige veranderingen zijn zowat de injectie, schijfremmen en het iets grotere vermogen van het motorblok. Al blijven het geen snelle dingen. Maar dat is maar goed ook want zo’n zijspan moet je totaal anders rijden dan een motorfiets op twee wielen en teveel vermogen is al snel dodelijk.

In elk geval, lang verhaal kort, ik heb die motor dan geimporteerd in België en sindsdien kan ik zo dus met de kindjes legaal de weg op. Ik heb nog wel een kinderhelm gekocht natuurlijk en ze moeten ook een goede jas en handschoenen dragen. Veel meer dan wat korten afstanden hier in de buurt doe ik daar overigens niet mee. Maar veiligheid is wel belangrijk natuurlijk.

De motorfietsen die ik al verkocht

Misschien dat ik dit overzicht op termijn wat grondiger uitwerk, maar voorlopig dus gewoon een overzichtje van de motorfietsen waar ik in het verleden mee gereden heb. En dan bedoel ik echt in bezit had. Niet demo modellen of testritten.

BMW R1200 GS LC Triple Black van 2016

Deze motor was de eerste die ik nieuw kocht en heb ik in de eerste 3, bijna 4 jaar, dagelijks gebruikt voor woon/werk. Ondertussen staat er 60.000 km op de teller en is deze op de achtergrond geschoven met de komst van de elektrische Zero motorfiets. Als er een motorfiets moet vertrekken staat deze denk ik als eerste in de rij. Al probeer ik dat moment nog wel uit te stellen.

De BMW R1200 GS is al jaren de best verkopende motorfietsen in de benelux, en als je er ooit eens een rit mee maakt dan is de kans groot dat je dat ook zult begrijpen. Dat deed ik in elk geval toen ik met mijn RT op onderhoud was en tijdens het wachten besloot een GS te testrijden… Ik ben die dag op die GS naar huis gereden en heb mijn RT later opgehaald en meteen in de verkoop gezet.

Het motorblok van deze GS is natuurlijk een evolutie van het blok wat in die RT zat maar daar was eigenlijk nog maar weinig van te merken. Met de RT vloekte ik soms wel eens op de relatief zware koppeling (hoewel hydraulisch) of omdat ik weer eens moest zoeken om op een rond punt toch maar op de juiste versnelling te blijven om het bokken te voorkomen. Met de GS was dat allemaal verleden tijd.

Ook met deze motor heb ik al wat reizen gemaakt. Mijn oudste dochter kan ook sinds haar 14 jaar mee achterop. Daarvoor heb ik een topkoffer met een rug pad en natuurlijk de juiste motorkledij voor haar. Ondertussen is ze oud genoeg om op elk type motor mee te rijden. Maar op de GS heb je de perfecte combinatie tussen net genoeg comfort en toch een heel leuke, wendbare motor.

BMW R1200 RT van 2005

De RT is eigenlijk de motorfiets waar ik meteen na het behalen van mijn rijbewijs woon/werk mee ben beginnen rijden. Deze kocht ik tweedehands van een BMW verdeler, dus met garantie. Dat laatste bleek een goede keuzen te zijn. Niet dat deze motorfietsen niet betrouwbaar zijn, in tegendeel zelfs, maar toen ik deze al kocht stond er al 70.000 km op de teller en ik heb daar zelf nog eens 70.000 km bij gedaan. Dus op 140.000 km was er wel al een en ander stuk wat vervangen moest worden.

Maar eerst over de motor. Het is niet van de lichtste maar door het lage zwaartepunt van het boxer blok merk je daar tijdens het rijden niet zo heel van. Zo lang je in beweging bent blijkt het een heel wendbare fiets. Zelf heb ik vooral veel kilometers over de snelweg mee gereden. Het hele jaar door. En in de winter ben je echt wel blij dat je achter het kuipwerk zit.

De beste features waren de spiegels die onder je stuur in het kuipwerk verwerkt zitten. Dat geeft een heel goed beeld naar achteren. En als je er ergens mee tegenaan zit (weer uit eigen ervaring) dan poppen ze uit hun houder en kun je ze gewoon van de grond oprapen en terug op hun plaats duwen. De elektrische verstelbare ruit mag ik natuurlijk ook niet vergeten. Als het ’s morgens nog koud is zet je die hoog genoeg zodat je bijna helemaal uit de wind zit. Krijg je het te warm dan gaat die met een druk op de knop wat lager staan. Of als het regent kun je het scherm gemakkelijk op de juiste positie zetten om alle druppels van je vizier zo weg te blazen. Oh ja en de ingebouwde koffers natuurlijk, die waren best wel groot.

Mede omdat ik er zoveel kilometers mee gereden heb heb ik ook wel wat dingen stuk gemaakt. Zo moesten op een bepaald moment de lagers in het voorwiel vervangen worden. Deze waren gewoon stuk gereden waardoor het wiel op snelheid begon te zwabberen. Ook heb ik eens aan de kant gestaan toen de cardan kruiskoppeling open gebroken was. En de handvatverwarming bleek het al van bij aankoop (tweedehands) niet echt goed te doen aan 1 kant. Gelukkig allemaal correct, snel en gratis hersteld door de verkoper.

Echt een motor om kilometers mee te maken. Ik ben er ook een paar keer mee op reis geweest. Naar Zweden onder andere waar we ook veel over gravel gereden hebben. Heel goed te doen met zo’n motor. Offroad zou ik er wel niet mee gaan gezien het gewicht en de echte weg georienteerde vering en afstelling.

Triumph Street Triple van 2011

Deze kocht ik ook tweedehands voor er bij. Ik heb er dan ook enkel bij mooi weer mee gereden of als ik eens de andere motor niet kon gebruiken. Van alle brandstofmotoren die ik gehad heb is dit toch wel mijn favoriet. Het geluid van het driecilinder blok en hoe snel en gretig het ding in toeren ging en in elke versnelling te rijden is zijn allemaal dikke pluspunten die alles te maken hebben met het blok alleen. De rest was ook in orde trouwens, een wat sportievere zithouding maar niets te extreem.

Veel heb ik er zelf ook nooit aan gedaan. Het enige wat me echt stoorde is dat de Arrow sport uitlaten veel te veel dreunend geluid gaf om comfortabel langere ritten te maken. Daarvan bleek uiteindelijk wel dat de geluid dempende stukken er uit gehaald waren. Die zaten ook niet in de doos met alles wat er af genomen was dus die heb ik dan via arrow kunnen bestellen en plaatsen. Een wereld van verschil. Nog altijd een heel mooi geluid maar niet meer zo storend luid.

Ik heb er naar ’t einde toe ook nog een quickshifter op gezet omdat die dingen zo goedkoop te vinden waren online en ik wel veel gebruik maakte van de quick shift assist pro op de BMW R1200 GS. Alleen bleek na installatie al snel dat dit voor deze motor niet echt bruikbaar is op de weg. Je moet zodanig snel rijden om er echt gebruik van te maken dat het niet verantwoord is. En het blok is zo soepel in alles, ook schakelen dus, dat dit eigenlijk overbodig was.

Deze kan ik nog het best vergelijken met de elektrische Zero SRF waar ik nu dagelijks mee onderweg ben. Het is trouwens bij de aankoop daarvan dat ik deze ingeruild heb. En ik heb er zowaar de prijs voor gekregen die ik zelf betaald heb. Dus op zich een heel mooie aankoop geweest waar ik heel veel plezier aan had en zo goed als geen kosten.

Honda CBF 250 van 2007

Misschien moet ik deze maar niet vermelden… Ik heb ooit in de winter een kleine motor opgehaald met al redelijk wat kilometers met de intentie die om te bouwen tot scrambler. Dat leek mij wel leuk. In de praktijk heeft de motor echter 2 jaar in mijn garage gestaan en heb ik deze nooit ingeschreven of gebruikt en kon ik gewoon de tijd niet vinden om aan dit project te werken. Uiteindelijk dus maar de meeste schadepunten aangepakt en de motor terug in de verkoop gezet. Op zich een leuk en betrouwbaar ding maar zeker niet iets om heel veel kilometers mee te doen, tenzij misschien in de stad en binnendoor.

Technisch gezien dus wel een paar jaar in mijn bezit geweest… Dus ja dan toch maar in de lijst opgenomen.